Οι μικρές διαφορές που φαίνεται πως έχουν οι ομάδες μεταξύ τους στην Αυστρία, κι ο ρυθμός της McLaren, είναι μία φενάκη που έρχεται -κακώς- να μακιγιάρει τα στραβά της φετινής χρονιάς.

Μόλις μία εβδομάδα πριν, η Mercedes ήταν παντοδύναμη στο Paul Ricard – τόσο, που άπαντες εξέφρασαν τις σοβαρές ανησυχίες τους για το πού οδεύει η F1, ψάχνοντας να βρουν τι έχει πάει στραβά και πώς αυτό μπορεί να διορθωθεί.

Κι ενώ η συζήτηση για τα κακώς κείμενα του σπορ μπορεί να συνεχίζεται εις το διηνεκές και να μην αλλάξει ποτέ τίποτα, η F1 βαδίζει κανονικά τον δρόμο της, φτάνοντας αυτό το Σ/Κ στα δάση της Στυρίας, στη γραφική κωμόπολη του Spielberg, έξω από το πανέμορφο Graz.

Εκεί, η σημερινή εικόνα, η εικόνα που άφησαν οι δύο διαδικασίες ελεύθερων δοκιμών, δείχνει τη Mercedes με τη Ferrari σε απόσταση αναπνοής και τη McLaren σχεδόν τρίτη δύναμη, μπροστά από τη Red Bull σε ρυθμό αγώνα:

Ρυθμός αγώνα (8 γύροι, μαλακή γόμα)

1.Mercedes (Hamilton), 1m09.213
2. Ferrari (Leclerc), 1m09.227
3. McLaren (Sainz), 1m09.905
4. Toro Rosso (Albon), 1m09.941
5. Alfa Romeo (Raikkonen), 1m10.160
6. Racing Point (Perez), 1m10.162
7. Red Bull (Gasly), 1m10.323
8. Haas (Grosjean), 1m10.451
9. Renault (Ricciardo), 1m10.746
10. Williams (Russell), 1m11.655

Πηγή: Autosport.com

McLaren Mediacentre

Αυτό οφείλεται στην ίδια τη φύση του σιρκουί.

Το Red Bull Ring δεν έχει καμία σχέση με το Paul Ricard. Είναι μία παραδοσιακή πίστα, με την κλασική έννοια του όρου: έξω από τα όριά της συναντά κανείς γρασίδι, αμμοχάλικο ή τεράστια kerbs, έτοιμα να τιμωρήσουν το παραμικρό ολίσθημα. Και οι 10 στροφές της είναι είτε ανηφορικές, είτε κατηφορικές, οπότε οι απαιτήσεις για καλά φρένα και καλές εξόδους από αυτές είναι μεγάλες, και οι οδηγοί αναγκάζονται να εκμεταλλευτούν και το τελευταίο εκατοστό πάνω και έξω από τις λευκές γραμμές που οριοθετούν την διαδρομή.

Παράλληλα, είναι τρομακτικά μικρή σε μήκος. Τα 4,3 χιλιόμετρα απόστασης είναι ελάχιστα μπροστά στα 5,8 χλμ, και το 1:04 (ειδεμή 1:03) που θα είναι ο χρόνος της αυριανής pole position -όποιος κι αν την πάρει- είναι 63-64 δευτερόλεπτα (!), σε αντίθεση με τα 88 που χρειάζονται για την ολοκλήρωση ενός γύρους στο Le Castellet.

Αυτομάτως, όποιες διαφορές ανάμεσα στις ομάδες (κι ειδικά ανάμεσα στις δύο πρώτες που έτσι κι αλλιώς είναι συχνά αρκετά κοντά) μικραίνουν αναλόγως, δημιουργώντας εσφαλμένα την εντύπωση πως άλλαξε το σκηνικό. 

Φυσικά, η Αυστρία ευνοεί τα χαρακτηριστικά της SF90. Το πρώτο sector είναι «κομμένο και ραμμένο» στα μέτρα των Ιταλών, με τις μεγάλες ευθείες και τη μόλις μία στροφή, που είναι και μέσης ταχύτητας. 

Αλλά παράλληλα, είναι τόσο μικρό το κλειστό κομμάτι στο τέλος, που δεν γίνεται αισθητή η μειονεξία της Ferrari έναντι της Mercedes.

Έπειτα, η συνολική εικόνα είναι διαστρεβλωμένη από τα τρία συμβάντα του FP2.

Το ατύχημα του Verstappen στέρησε από τον ίδιο και τον Hamilton (που εκείνη την ώρα ολοκλήρωνε την προσπάθειά του με τη μαλακή γόμα και κατέβαζε αρκετά τον χρόνο που είχε σημειώσει ο Leclerc) την ευκαιρία να δοκιμάσουν τα μονοθέσιά τους σε ρυθμό κατατακτήριων.

Η πρόσκρουση του Bottas στις μπαριέρες λίγα λεπτά μετά τον άφησε εξίσου στο σκοτάδι, και το λάθος του Vettel είχε την ίδια επίδραση και στο δικό του πρόγραμμα.

Τέσσερις εκ των 6 οδηγών των τριών πρώτων ομάδων δεν είχαν την ευκαιρία είτε να κάνουν γρήγορους γύρους, είτε να φέρουν εις πέρας τα προγράμματά τους. 

Αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο ερωτηματικό ενόψει του αγώνα -κυρίως- και ύστερα των κατατακτήριων, κάτι που με τη σειρά του θολώνει το τοπίο σε ό,τι αφορά το ποια είναι η πιο γρήγορη στρατηγική ή αν συμφέρει να εκκινήσει κανείς με τη μέση γόμα – πράγμα απίθανο, αν κρίνει κανείς από τη φύση της πίστας και τα ελάχιστα θέματα φθοράς που εντοπίστηκαν στις δοκιμές.

Όσο για τη McLaren, οι Βρετανοί εκμεταλλεύονται και πάλι τον κινητήρα της Renault, που αποτέλεσε μεγάλο όπλο για τους ίδιους και στη Γαλλία. Το αρνητικό είναι πως ο Carlos Sainz έχει ποινή γιατί άλλαξε PU και θα εκκινήσει από τις τελευταίες θέσεις του grid, αλλά αν επιδείξουν την ίδια εικόνα με εκείνη της προηγούμενης εβδομάδας, και ειδικά σε μία πίστα που ευνοεί τα προσπεράσματα, η δεκάδα δεν είναι ανέφικτος στόχος.

Η Παρασκευή στο Spielberg είναι μία μεμονωμένη περίπτωση, ένα ξεχωριστό φαινόμενο, και έρχεται πάνω στην ώρα για να «σωπάσει» τους επικριτές και να καμουφλάρει όλα όσα ξεγυμνώθηκαν την περασμένη Κυριακή στη νότια Γαλλία.

Η επιστροφή στην κανονικότητα δεν αργεί – δυστυχώς.

Ακολουθήστε μας στο Twitter, στο Instagram, και στο Youtube.

No more articles
Send message via your Messenger App