Εκεί που άλλες παρέες ξεκινούν συζητήσεις για το αν ο Πελέ ή ο Μαραντόνα είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία, για το αν ο ΛεΜπρόν αξίζει να είναι στους κορυφαίους μπασκετμπολίστες, η δική μας παρέα έρχεται να θέσει το ερώτημα: ποιος είναι καλύτερος εκ των Sebastien Loeb, Valentino Rossi και Michael Schumacher.

Φυσικά, όπως κάθε debate, έτσι κι αυτό ενέχει αρκετό υποκειμενισμό, όμως με την πιο αξιοκρατική μέθοδο που μπορέσαμε, συγκρίναμε τρεις θρύλους, τους κορυφαίους στα σπορ στα οποία αγωνίστηκαν και κυριάρχησαν. Θεσπίσαμε οχτώ κατηγορίες (επιρροή στο σπορ, δημοφιλία, επιτεύγματα, δυναμικότητα ομάδας, αφοσίωση, ανταγωνισμός, clutch factor και απόλυτη ταχύτητα), κι αναδείξαμε τον τελικό νικητή.

Επιμέλεια: Δημήτρης Βούρδας, Δημήτρης Μπίζας, Τζανέτος Πουλυμενάκος

Επιρροή στο σπορ

Σε αυτήν την κατηγορία, το προβάδισμα το έχει με διαφορά ο Valentino Rossi. Η επιτυχία που γνώρισε πρώτα με τη Honda κι ύστερα με τη Yamaha εκτόξευσαν την δημοφιλία του MotoGP στα ύψη, σε μία εποχή που η Formula 1, αλλά και σε μικρότερο βαθμό το WRC, είχαν τα πρωτεία στις συνειδήσεις του φίλαθλου κοινού. Είναι δεδομένο πως, με το ισχυρό ταπεραμέντο του και τον ιδιαίτερο τρόπο που προσέγγιζε στο άθλημα, ο Rossi προσέκλυσε πολύ νέο κόσμο στις δύο ρόδες, που μόλις είχαν μετατραπεί από 500cc σε 1000cc στη μεγάλη κατηγορία. Ανεβάζοντας την απήχηση του MotoGP, κατάφερε να ανεβάσει στα μάτια των θεατών και όποια ομάδα με την οποία αγωνίστηκε, σε σημείο που ούτε ο Loeb, ούτε ο Schumacher μπόρεσαν στις δικές τους καριέρες.

Νικητής: Rossi

 

Δημοφιλία

Παρά τα τρομερά κατορθώματα τους σε MotoGP και WRC, οι Rossi και Loeb δεν είχαν ποτέ τη δημοφιλία που γνώρισε ο Michael Schumacher. O Γερμανός έγινε συνώνυμο όχι μόνο της Formula 1, αλλά και της ταχύτητας γενικότερα. Ακόμη κι άνθρωποι που δεν ασχολούνταν με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ήξεραν το όνομα του και είχαν συναίσθηση των όσων είχε πετύχει ο Schumi κατά τη διάρκεια της πολυετούς καριέρας του.

Νικητής: Schumacher

 

Επιτεύγματα

Μπορεί και οι τρεις να έχουν πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό τους, αλλά ο Sebastien Loeb τα έχει καταφέρει σε παραπάνω από ένα σπορ, μετρώντας νίκες στο WTCC, στο WRX και αρκετές κερδισμένες ειδικές στο Rally Dakar. Επίσης έχει αγωνιστεί τρεις φορές στο Rally Dakar, έχοντας κερδίσει αρκετές ειδικές, χωρίς όμως ακόμα να κατακτήσει την νίκη. Πέρα από αυτές τις επιτυχίες του, βρέθηκε κοντά στο να αγωνιστεί στην F1 με την Red Bull το 2008. Στις χειμερινές δοκιμές στο τέλος του 2008 ο Γάλλος οδήγησε την RB4 για μία μέρα, σημειώνοντας αρκετά ανταγωνιστικούς χρόνους. Όμως η FIA, λόγω της έλλειψης εμπειρίας του σε αγώνες πίστας, δεν του έδωσε την Superlicense, και έτσι παρέμεινε στο WRC.

Νικητής: Loeb

 

Δυναμικότητα ομάδας

Η κατηγορία αυτή αφορά την κατάσταση που θα βρισκόταν η ομάδα εάν ο εκάστοτε αθλητής δεν ήταν σε αυτήν. Στην περίπτωση του Rossi τόσο η Yamaha, όσο και η Honda θα παρέμεναν σε επίπεδο πρωταθλητισμού, οπότε ο «Γιατρός» μένει εκτός διεκδίκησης. Από την πλευρά τους, Schumacher και Loeb έκαναν τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους σε Ferrari και Citroen αντίστοιχα. Αν συγκρίνουμε τις 2 ομάδες, οι Γάλλοι ξεκάθαρα υστερούν σε όλους τους τομείς. Εάν ο Schumacher κατάφερε να αναγεννήσει την Scuderia, o Loeb ήταν εκείνος που έφερε την γαλλική ομάδα από την αφάνεια, στην κορυφή του μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Νικητής: Loeb

 

Αφοσίωση

Όσα κι αν προσέφερε στις ομάδες με τις οποίες αγωνίστηκε o Rossi, οι Loeb και Schumacher έδειξαν έμπρακτα όχι μόνο ότι μπορούν να πετύχουν με έναν συνδυασμό, αλλά ότι τον στηρίζουν ακόμα και στα δύσκολα. Ο Γάλλος ήταν αυτός με τον οποίον η Citroen ξεκίνησε το πρόγραμμά της στο WRC και, παρά το γεγονός ότι τα πρώτα δύο χρόνια ήταν αρκετά δύσκολα, ο ίδιος παρέμεινε, επέμεινε και κατέκτησε 9 τίτλους. Αντίστοιχα, ο Schumacher κατέφτασε στη Ferrari το 1996, σε μία εποχή που η Scuderia κινείτο στη μετριότητα, και με σκληρή δουλεια έκλεισε την 10ετή πορεία του με τους Ιταλούς μετρώντας 5 πρωταθλήματα οδηγών και 6 κατασκευαστών. Επομένως, το ψυχικό σθένος αμφότερων του καθιστά σαφώς περισσότερο αφοσιωμένους, όχι μόνο στο στόχο τους, αλλά και στο ανθρώπινο δυναμικό που τους στήριζε.

Νικητές: Loeb/Schumacher

 

Ανταγωνισμός

Είναι δύσκολο να κρίνεις τους οδηγούς τους οποίους αντιμετώπισαν οι εκάστοτε οδηγοί στην εποχή της απόλυτης κυριαρχίας τους, καθώς και οι 3 ήταν πρακτικά ανίκητοι όταν έφταναν στο κορυφαίο επίπεδο τους. Όμως η αλήθεια είναι ότι κυρίως ο Loeb αλλά και ο Schumacher, βρέθηκαν στο peak τους, όταν οι αντίπαλοι τους δεν είχαν το ταλέντο και τη δυναμική άλλων ετών. Με λίγα λόγια, οι οδηγοί κι οι ομάδες τους, δεν ήταν ποτέ στο επίπεδο ανταγωνισμού που έφτασαν οι Max Biaggi, Sete Gibernau και σε μεγαλύτερο βαθμό οι Casey Stoner, Jorge Lorenzo και Marc Marquez. Έτσι ο Rossi καταφέρνει να βγει νικητής σε αυτή την κατηγορία.

Νικητής: Rossi

 

Clutch factor

Η απόδοση στους κρίσιμους αγώνες είναι αυτό που ξεχωρίζει τους απλούς οδηγούς, από τους πρωταθλητές. Κάθε ένας από τους 3 διεκδικητές έχει αρκετά παραδείγματα πολύ σημαντικών νικών που καθόρισαν πρωταθλήματα. Όμως, οι αποστομωτικές εμφανίσεις του Schumacher σε αγώνες όπως στην Ιαπωνία το 2000 ή στις Η.Π.Α. το 2003, μεταξύ πολλών άλλων χαρακτηριστικών παραδειγμάτων, δεν έχουν απάντηση, ακόμη και στην ιστορία της Formula 1, πόσω μάλλον σε σχέση με τους άλλους 2 υποψήφιους.

Νικητής: Schumacher

 

Απόλυτη ταχύτητα

Αναμφίβολα και οι τρεις έχουν/είχαν τρομερή ταχύτητα, αλλά αυτός που ξεχωρίζει είναι ο Sebastien Loeb. Ο Γάλλος έδειξε σε αρκετές περιπτώσεις ότι είχε την απόλυτη ταχύτητα. Στο Rally Κορσικής το 2005 κέρδισε όλες τις ειδικές, και είναι ο μοναδικός οδηγός που το έχει καταφέρει μέχρι και σήμερα. Μία άλλη στιγμή που έδειξε να έχει την απόλυτη ταχύτητα στο αίμα του ήταν στο Rally Μόντε Κάρλο το 2006, στην 6η ειδική, ένα κομμάτι μαύρου πάγου τον έστειλε εκτός δρόμο, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει. Είχε πέσει σχεδόν 4 λεπτά πίσω από τον πρώτο Marcus Gronholm αλλά μέχρι το τέλος του αγώνα είχε ανέβει στην 2η θέση, 1 λεπτό πίσω από τον Φινλανδό.

Νικητής: Sebastien Loeb

 

Μετά την κατηγοριοποιημένη σύγκριση που έγινε, ο Sebastien Loeb μοιάζει ως ο κορυφαίος μεταξύ των τριών. Ωστόσο, το μεγαλείο όλων δεν αμφισβητείται σε καμία περίπτωση, και με οποιονδήποτε τρόπο. Η αλήθεια είναι πως, ο καθένας με τη δική του προσέγγιση και ακολουθώντας τον δικό του δρόμο, μας χάρισε σπουδαίες στιγμές, και όσο κι αν τους αγαπά κανείς ή τους μισεί, δεν γίνεται να μην αναγνωρίσει αυτά που πέτυχαν.

Ακολουθήστε μας στο Twitter και στο Instagram.

No more articles